Dear John

Deze film wou ik al heel lang zien. Dus toen ik zag dat hij op tv werd getoond vorig weekend, was ik heel enthousiast. Natuurlijk ben ik fan van Channing Tatum (Step Up, She's the Man, en ik wil zeker ook gaan kijken als The Vow (met Rachel McAdams, gezien in Wedding Crashers, State of Play, Sherlock Holmes, Mean Girls en de geweldige klassieker The Notebook) uitkomt) en Amanda Seyfried (Mamma Mia!, Mean Girls), maar ik was ook benieuwd hoe het het romantische koppel zou vergaren. Ik vond het een goede film, maar ik begrijp de kritieken van de recensenten ook wel. Maar het is nu eenmaal niet zo gemakkelijk om een ijzersterk romantisch verhaal te brengen, zonder sentimenteel te worden.

http://www.imdb.com/title/tt0989757/

http://www.sonypictures.com/homevideo/dearjohn/

http://www.film1.nl/recensies/33222-Dear-John.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dear_John_(film)

http://bestsellers.about.com/od/womenslitchicklit/gr/Dear_John.htm

http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=16819

Elle s'appelait Sarah

Vorige week zat bij Knack een kortingsbon voor Elle s'appelait Sarah en natuurlijk kon ik het mij niet laten om deze film te kopen. Ik had de film nog niet gezien, maar had er wel al veel over gehoord. Ik vind Kristin Scott Thomas een zeer goede actrice (ik zag haar ook in Keeping Mum (samen met Rowan Atkinson), het prachtige Nowhere Boy (over het leven van John Lennon), The Horse Whisperer, Four Weddings and a Funeral...) en het onderwerp (WOII) interesseert mij. Ik vond het een hele mooie en interessante film, mét geweldige vertolkingen en enkele zeer ontroerende momenten.

Emotierijke scripts verdragen weinig toevoeging van emotionele vertolkingen, mooifilmerij of aanzwellende soundtracks. Het is dat precaire evenwicht dat regisseur Gilles Paquet-Brenner opvallend goed aanhoudt in Elle s'appelait Sarah. Dit is een gevoelig verhaal dat met de gepaste sensitiviteit verteld wordt. Paquet-Brenner balanceert tot op de grens van het larmoyante, maar het is vooral dankzij de fijnbesnaarde vertolkingen van een talentrijke cast dat de ontroering niet wordt opgedrongen.

Kristin Scott Thomas draagt de film moeiteloos. Zij is alweer weergaloos als een vrouw die zich sterk moet houden en weet de kijker te raken op de zeldzame momenten dat ze uitbarst. Mélusine Mayance die de jonge Sarah speelt in het ingebedde verhaal, steelt de show met een intense vertolking. Je zou haast vergeten dat de volwassen Sarah eveneens sterk wordt neergezet door Charlotte Poutrel, en dat er nog klasbakken meespelen.

http://www.imdb.com/title/tt1668200/

http://www.cinenews.be/Movies.Detail.cfm?MoviesID=8603&lang=nl

http://www.demorgen.be/wca_digi/film_detail/101/419234/Elle-sappelait-Sarah.html

http://www.ugcdistribution.fr/film/elle-sappelait-sarah_179

Nieuwjaarsconcert Servaisacademie

Naar jaarlijkse gewoonte organiseerde de Servaisacademie van Halle gisteren haar nieuwjaarsconcert in C.C. 't Vondel. Het Nieuwjaarsconcert bevat traditiegetrouw twee delen: in deel 1 geven de meisjes van de afdeling DANS het beste van zichzelf, in deel 2 is het de beurt aan de muzikanten.

De avond startte met een pittig nummer van Lady Linn, maar spijtig genoeg ontbrak die pit bij de dansertjes. Het was een leuk dansje en er werd zeker niet slecht gedanst, maar véél te braaf. Op zo'n nummer moet de dansdiva in jou naar boven komen en dat miste ik een beetje.

Het tweede nummer, van die andere, wereldberoemde diva, Beyoncé, had wel pit, soms zelfs iets te veel. Deze oudste danseressen  haalden alles uit de kast, maar ik vond het eigenlijk veel te sexy. Vorig jaar was ik niet gaan kijken naar het Nieuwjaarsconcert en blijkbaar heeft de dansafdeling sinds twee jaar een nieuwe lerares. En zij houdt duidelijk van sexy danseressen. Zelfs de allerkleinsten laat ze schudden met hun borst (want borsten hebben deze kleine meisjes natuurlijk nog niet) en de alleroudste laat ze dansen in een lang hemd en een mini-short. Ik denk dat dit gewoon niet past bij het 'serieuzere' (en volgens sommigen, daardoor mischien saaie) imago van de Servaisacademie.

In de volgende drie nummers zagen we de allerkleinsten aan het werk en natuurlijk veroverden deze schattige dansertjes de harten van iedereen in het publiek. Ook de danslerares stond mee op het podium om de dansjes voor te doen. Ik begrijp dat de kleinsten nog wat hulp nodig hebben, maar het komt heel vreemd over als er iemand met haar rug naar het publiek staat te dansen. Ik dans zelf al bijna 10 jaar en ook onze lerares danste mee toen we nog klein waren. Maar zij stond dan in de coulissen, zodat niemand het kon zien, of ze danste actief mee.

De kostuums van de leerlingen L3 vond ik geweldig (zwarte broek en wit T-shirt met een rode das en zwarte bolhoed), maar het optreden van L5B was uiteindelijk het beste, denk ik. Liedjes van Ke$ha zorgen altijd voor de nodige ambiance (ondanks het feit dat zij niet echt een stichtend voorbeeld is voor de jonge meisjes van L5B en de jeugd in het algemeen, talrijk aanwezig in de zaal) en dus was het publiek heel enthousiast.

Someone like you van Adele is een prachtig, ingetogen nummer, maar spijtig genoeg verloor het veel van zijn pracht door de gillende fans van de dansers. Elk jaar stoor ik mij aan de hysterisch supporterende jongens, maar tegenwoordig zijn het gewoon de vriendinnen die blijkbaar niet snappen dat je je onmogelijk kan concentreren met zo'n geroep (en dan spreek ik nog niet over de dansers waar niet voor geroepen wordt, dat moet ook pijnlijk zijn). Ik zou mij doodgeneren, maar het is intussen onderdeel van de traditie geworden, vrees ik.

Net toen ik de hoop had opgegeven dat de Servaisacademie zou vasthouden aan de klassieke scholing van jonge dansers, kwam er toch een ietwat klassiek nummer. Maar uiteindelijk ging ook de laatste dans verder met hiphopnummers en -pasjes.

Ik denk dat de dansafdeling nog enkele maanden extra had kunnen gebruiken om het optreden voor te bereiden. Het begin was er, maar dan zouden kleine schoonheidsfoutjes kunnen weggewerkt worden; de dansers waren over het algemeen niet erg gelijk en de lerares heeft hen ook niet geleerd dat het absoluut uit den boze is om tijdens een optreden je haar of kleren goed te leggen (iets wat bij ons al van jongs af aan wordt ingeprent).

Het muziekgedeelte bracht gelukkig wel het verwachte, bekende niveau. Het geweldige saxofoon- en klarinetensemble zijn al jaren vaste waarden en hadden ook nu weer enkele leuke nummers voorbereid. Natuurlijk was ik vooral benieuwd naar het gitaarensemble, onder leiding van mijn eigen gitaarleraar. Ik vond het wel een beetje spijtig dat onze eigen samenspelgroep niet mocht optreden (twee jaar geleden stonden wij wel op het podium, samen met twee van het trio), maar wij zouden nooit kunnen wat deze jongens gerealiseerd hebben. Een goede muziekkeuze en we zien hun niveau met elk optreden vooruit gaan! Uiteindelijk was ik het meest onder de indruk van de twee jonge viollisten. Heel erg dapper om met twee op het podium te durven en als je dan  nog zo kan schitteren! De avond werd traditiegetrouw afgesloten door de leerlingen samenzang, waar ik met enige nostalgie naar keek (waar is de tijd dat ik zelf nog meezong?). Naast de niet altijd juiste toonhoogte van deze jonge zangers, was het alweer een leuk optreden met enkele grappige liedjes.
Ik heb enorm genoten van alweer een leuke avond!

http://www.servaisacademie.be/
http://www.youtube.com/watch?v=G-e06GNDBsY&feature=fvst
http://www.youtube.com/watch?v=-Jgma--0WYU
http://www.youtube.com/watch?v=WRQ0wiBA29c&feature=fvst

De 10 beste films van 2011

http://www.humo.be/actua/60613/pagina/10/de-10-beste-films-van-2011

De Humo-recensent maakte een lijst met de 10 beste films van 2011, ik zag de eerste twee en had enkele andere ook op mijn verlanglijstje staan.

Architectuur gespot

Voor onze taak Architectuur moesten we foto's nemen van verschillende gebouwen. Maar terwijl ik op zoek was naar mooie huizen, geslaagde renovaties, goede combinaties van oud en nieuw... vond ik vooral voorbeelden van slechte renovaties. Mensen geven hun huis een likje verf, maar het oude dak blijft liggen en past niet bij de nieuwe kleur, ze steken een stel nieuwe ramen in de hoop dat mensen vergeten dat de rest van het huis volledig vervallen is of er wordt een volledig nieuwe vleugel tegen gebouwd,  superverzorgd en hypermodern, maar de rest van het huis is een krot. Ik heb geen probleem met verscheidenheid en contrast, maar zolang er zulke huizen blijven staan, zal de omgeving nooit echt gezellig en mooi zijn.

Stephen Dorff / Jake Gyllenhaal

Somewhere en Brokeback Mountain zijn absoluut de twee mooiste films die ik het afgelopen jaar (voor het eerst) gezien heb, zoniet de mooiste ooit. Toevallig stonden de hoofdrolspelers uit beide films recent in KnackFocus. Jake Gyllenhaal heb ik ook al in andere films gezien, maar Stephen Dorff kende ik niet. Ik ben vooral benieuwd naar andere films van Sofia Coppola.

http://www.imdb.com/title/tt1421051/
http://nl.wikipedia.org/wiki/Somewhere
http://www.filmfestivalrotterdam.com/nl/films/somewhere/
http://www.cuttingedge.be/movies/reviews/253668-somewhere

http://www.imdb.com/title/tt0388795/
http://nl.wikipedia.org/wiki/Brokeback_Mountain
http://www.brokebackmountainmovie.com/
http://www.filmtotaal.nl/film.php?id=11390

http://iheartjake.com/
http://www.jakegyllenhaal.com/

http://stephen-dorff.net/
http://www.guardian.co.uk/film/2010/dec/11/stephen-dorff-coppola-somewhere

Nog meer Scorsese

Ik ben nogal een filmliefhebber, dus toen ik ontdekte dat ik geen werk van Martin Scorsese kende, vond ik dat het tijd was om daar verandering in te brengen. Daarom heb ik dit weekend The Departed gekeken (en mij gerealiseerd dat ik deze toch al gezien had, zij het enkele jaren geleden (oef, dan toch niet zo'n cultuurbarbaar)). Nu heb ik natuurlijk nog steeds geen echte, oude klassieker gezien, dus daar probeer ik aan te werken en ik ga zeker ook Gangs of New York eens herbekijken.  Ik hou van actiefilms, dus ik heb zeker genoten van The Departed; veel actie, geweldige acteurs (o.a. twee favorieten van mij, Leonardo DiCaprio en Matt Damon) en fantastische soundtracks. Daar genoot ik nog het meest van. Terwijl ik mij soms ergerde aan het vulgaire taaltje (met het ontelbare keren gebruikte F-woord op kop), verschoot ik van de goede en passende muziek. John Lennon, The Rolling Stones, The Beach Boys, maar ook oude film- en operamuziek; een geslaagde mix, absoluut mét meerwaarde voor de film.
Dit is duidelijk iets anders dan 'Hugo', maar ik ga akoord dat het een geslaagd risico was. Ik denk dat we wel kunnen stellen dat Scorsese met zijn onbegrensde liefde voor film gewoon vast houdt aan het maken van goede films, en ik kan alleen maar hopen dat er nog velen mogen volgen!

http://thedeparted.warnerbros.com/
http://www.imdb.com/title/tt0407887/

http://www.imdb.com/title/tt0407887/soundtrack
http://www.youtube.com/watch?v=SGWvwjZ0eDc
http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Departed
http://www.cinenews.be/Critics.Detail.cfm?ContentsId=5689&lang=nl
http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=8072
http://nl.wikipedia.org/wiki/Gangs_of_New_York

HUGO in HUMO

"Was de bijna zeventigjarige kardinaal van het gangstergenre week aan het worden? Of erger nog, seniel? We hadden natuurlijk beter moeten weten: een genie als Scorsese zal aan geen enkele film beginnen wanneer hij niet in zijn hart en ziel voelt, en wéét, dat hij er iets wonderlijks en ultrapersoonlijks uit zal kunnen halen. Hierbij onze verschuldigingen, maestro: u heeft met 'Hugo' de mooiste, de ontroerendste en de meest betoverende film van het jaar gemaakt. Zelfs de 3D mag er wezen." Enkel lovende woorden voor Hugo in Humo: adembenemend, als geen ander beheerst, een triomf, schitterender dan ooit, ongelofelijk aangrijpend, een grootmeester, wow... En geen enkele keer wordt er getwijfeld aan de reputatie van Scorsese die de kwaliteit van de film zou verbergen. Dit is toch wel een heel andere kijk dan die van de recensent van Knack. Alles wat deze man klopt (ook), dus ik zie niet waarom Hugo niet gewoon de volle vier sterren verdient: " 'Hugo' is het mooiste geschenk dat een mens zich kan dromen -  van Marty, voor ons".

Hugo

Op 27 december ging ik met Sophie De Bock naar de bioscoop. We wisten niet goed welke film we wouden zien, maar uiteindelijk kozen we voor 'Hugo', de nieuwe 3D-film van Martin Scorsese. Ik had de trailer al gezien en in Knack de score (**/****) bekeken, maar ik had de recensie zelf niet gelezen. Ik wist dus eigenlijk absoluut niet wat ik moest verwachten, maar de magie die al in de trailer duidelijk werd, trok me wel aan.

Ik wist dus wel dat Hugo op zoek zou gaan naar het geheim van zijn vader (een bescheiden rol voor Jude Law)- en van de robot in het bijzonder die deze hem had nagelaten- maar ik veschoot toen er plots stukjes uit 'Le voyage dans la lune' werden getoond. We hebben het vorig jaar in de les esthetica uitgebreid gehad over de geschiedenis van de film, met natuurlijk het werk van Georges Méliès, maar ook over het prille begin: 'L'arrivée d'un train à la Ciotat' (1895)  van de gebroeders Lumière dat ook getoond wordt in de film. Ik was blij dat dat ik begreep waarover ze het hadden en vond het leuk om deze filmpjes nog eens terug te zien.

Ik ben intussen ook begonnen in het boek 'De uitvinding van Hugo Cabret' van Brian Selznick waarop de film gebaseerd is. Ik vind het nu al een zeer bijzonder boek: het verhaal wordt afgewisseld met vele mooie tekeningen van de auteur en enkele schetsen van Méliès alsook foto's van de vernoemde films. Ik denk dat het goed is dat ik eerst de film gezien heb. Zo kan ik de tekeningen beter plaatsen in het geheel en kan ik mij een beeld vormen bij de tekst. In het begin komt de film helemaal overeen met het boek (op het blauwe kostuum van de stationschef na) en de acteurs lijken zelfs bijzonder goed op de getekende figuren uit het boek. Ik vind dat Martin Scorsese zijn job dus goed volbracht heeft. Maar naarmate het verhaal verder gaat, zijn er blijkbaar toch enkele aanpassingen gebeurd. Zo maken de kinderen in het boek veel vaker ruzie, terwijl ze in de film juist heel de tijd goed samenwerken. Ik vond het bijvoorbeeld heel leuk wanneer Hugo en Isabelle binnenglippen in de bioscoop, omdat Isabelle nog nooit een film gezien heeft. In het boek gaat Isabelle echter vaak stiekem naar de film, met een andere vriend, die in de film zelfs niet vermeld wordt. Ook de grapjes uit de film, want de film was eigenlijk ook best humoristisch, ontbreken in het boek. Ik denk dat ik de film dan toch iets beter vind dan het boek.

Maar het is toch gewoon een mooi verhaal, dus Scorsese kon daar weinig mis doen. "Elke filmliefhebber, jong of oud, kan zich dus als een kind vergapen aan de magie van Méliès- en aan die van Marty natuurlijk." Het verhaal is leerrijk en interessant, maar vooral magisch, en dat is de film zeker ook: de prachtige uitzichten over Parijs, het mooie, imposante stationsgebouw, de kinderen, uit op avontuur, maar toch ook gewoon heel eg schattig (fantastische vertolkingen trouwens van Asa Butterfield -Hugo- en Chloe Grace Moretz -Isabelle-). Ik denk dat Hugo dus zeker een 'must' is.

"Bij een nieuwe film van Martin Scorsese vraag je niet of hij goed is, wel hóé goed hij is - die mantra wordt al jaren afgerammeld. Wie toch een critische kanttekening durft te plaatsen, maakt zich bij cinefielen meteen verdacht. De maker van Taxi Driver, Raging Bull en andere meesterwerken bekritiseer je niet, maar aanbid je. Tot in de eeuwigheid. Amen." Spijtig genoeg is Gangs of New York de enige andere film die ik al gezien heb van Scorsese, dus ik weet niet of de kritieken en opmerkingen in het artikel terecht zijn, maar de twee films die ik gezien heb, vond ik zeker goed.

Of de 3D ook zo'n must was, vind ik ook moeilijk te beoordelen. Ten eerste was dit de eerste keer dat ik een film in 3D zag. Ik kan dus niet vergelijken met vorige ervaringen. Ik vond het wel leuk, en soms zorgt het inderdaad voor net dat tikkeltje extra, maar ja, ik kreeg wel hoofdpijn en het geeft zeker niet altijd een meerwaarde, dus geef mij toch maar ouderwetse 2D.

Het was een unieke ervaring. Ik heb enorm genoten van het boek én de film, ik heb gelachen en ik was ontroerd. Ik ga dit zeker aanraden!

http://www.youtube.com/watch?v=hR-kP-olcpM

http://www.youtube.com/watch?v=5Y6OoN1FR6Y

http://www.hugomovie.com/

http://www.imdb.com/name/nm0000217/

http://www.imdb.com/video/imdb/vi3642269209/

http://www.imdb.com/title/tt0970179/

http://www.cinenews.be/Movies.Detail.cfm?MoviesID=10357&lang=nl

http://focus.knack.be/entertainment/film/martin-scorsese-gaat-3d-voor-hugo/article-4000021232017.htm

http://www.youtube.com/watch?v=OjgaCJ3mLBU&feature=related

Breaking Dawn

Gisteren ben ik naar de nieuwe Twilght-film gaan kijken in Kinepolis Brussel. Het was al weer een tijdje geleden dat ik het boek gelezen had, dus het was toch nog een beetje spannend wat er zou gebeuren in dit vierde deel van de Twilight-saga. Ik had al één recensie gelezen, maar ik wist wel dat de film nooit echt goede kritieken zou krijgen. De acteurs zijn natuurlijk niet zo geweldig en het verhaal soms wat mager, maar net zoals bij de Harry Potter-serie, die een deel van onze kindertijd bepaalde, is Twilight nu eenmaal een deel van  onze tienerjaren en moet je elke film gezien hebben. Ik kijk uit naar het laatste deel, maar zal het toch ook spijtig vinden als het gedaan is (al zijn er blijkbaar geruchten dat Stephenie Meyer ook haar vijfde Twilightboek 'Het korte tweede leven van Bree Tanner wil verfilmen, wat ik maar een overbodige film vind).


"Nochtans begint het sterk met het huwelijk tussen Bella en Edward." Dat was inderdaad een mooi deel van de film. De typische moeder/vader-dochtermomentjes voor een huwelijk worden leuk gebracht en het huwelijk heeft al de magie die past bij een vampier/menshuwelijk. Dat dit een halfuur in beslag nam, stoorde mij niet, maar het is wel jammer dat al de rest zou snel ging. Ik had mij voordien inderdaad al afgevraagd hoe ze alles in één film zouden krijgen, zelfs al is het boek in twee gedeeld. In de trailer kwamen al zoveel verschillende verhaallijnen aan bod, die toch een beetje uitwerking vragen, dat ik mij zorgen maakte dat niets echt veel aandacht zou krijgen. En dat was ook wel geval. Waar in het boek pagina's en pagina's aan gewijd worden, komt in de film gewoon in één scène in beeld om dan snel snel naar de volgende over te gaan. Ik snap wel dat ze boek niet in vier kunnen delen, maar zo lijkt het verschil tussen het boek en de film enorm groot. Wat niet altijd zo erg is, want soms vond ik het boek nogal langdradig. 




"Fans van de boeken of van de vorige films zullen zich prima kunnen vinden in de manier waarop het verhaal verloopt. Wie echter deze Twilight-film bezoekt zonder zich in te lezen, zal er niks van snappen. De makers gaan er echt vanuit dat je Breaking Dawn alleen bezoekt als je de vorige delen kent. Uitleg over de verhoudingen tussen de personages wordt niet gegeven." Het lijkt mij vanzelfsprekend dat je als echte fan eerst het boek leest voordat je naar de film gaat kijken, maar het lijkt mij inderdaad onmogelijk om het verhaal te snappen zonder achtergrond. Maar ik vond het wel leuk dat je meteen in het verhaal zat (met de huwelijksuitnodiging).

"Bella heeft seks! Meteen wordt ook alle magie die zo goed opgebouwd was in het kuisheidssprookje dat deel één was, op een nogal banale manier uitgewuifd." Toen ik het boek las, ergerde ik mij aan de pagina'slange seksscènes tussen Bella en Edward. Het was misschien een beetje vreemd om in de vorige boeken te wennen aan zo'n kuisheid in een tienerverhaal, maar na drie boeken vergeet je dat en ben je het gewend. Seks past gewoon niet in het romantische plaatje van Bella en Edward. Dat in het vierde boek ineens alle mormoonse waarden overboord worden gegooid, is jammer en lijkt erg gekunsteld. Het lijkt echt of alles is opgespaard tot het einde om je dan volledig te overdonderen. Zo laat Stephenie Meyer zien dat ze dát ook kan schrijven, maar ze vervalt gewoon in clichés en dat komt het boek niet ten goede. Ik was dan ook bang dat het in de film zo mogelijk nog meer tot uiting zou komen, maar dat viel al bij al nog mee vond ik, gelukkig. Misschien dat het in de volgende film wel nog komt, maar ik hoop van niet. 

"Pas na het Messias-moment, als Condon de camera CGI-gewijs door de bloedvaten laat hollen, krijg je wat visueel krachtige venijn." Dat was inderdaad een indrukwekkend stukje, maar ik vind de beelden eigenlijk altijd best goed. De natuurbeelden zijn altijd heel mooi en er wordt goed nagedacht over de camerstandpunten in de verschillende scènes.

" Althans, voor de helft, want het laatste deel moet natuurlijk compleet worden uitgemolken door het à la Harry Potter in tweeën te hakken." Zoals ik al zei, zit er al ontzettend veel materiaal in dit eerste deel, dus het kan gewoon niet anders dan het boek in twee delen te verfilmen. 

"Plaats je de film in de context van de hele serie, dan is hij misschien wel de beste van de vier delen die tot nu toe zijn uitgebracht. Waar de vorige films eindigden met een slappe climax, heb je bij Breaking Dawn aan het einde echt het gevoel dat je het volgende deel wil bekijken. Wat dat betreft hebben de makers precies het juiste moment in het boek gekozen om het verhaal af te breken." Ik vind het moment geweldig goed gekozen. Het was een goed moment om het verhaal te onderbreken, zodat er toch een beetje een afgeronde film wordt gemaakt en je toch ook weet dat er nog meer staat te gebeuren. Het was een mooi einde.

http://focus.knack.be/entertainment/film/film-van-de-week/film/recensie-twilight-saga-breaking-dawn-part1/article-4000005847595.htm
http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=23890
http://www.breakingdawn-themovie.com/
http://www.imdb.com/title/tt1324999/
http://www.stepheniemeyer.com/breakingdawn.html
http://www.youtube.com/watch?v=uycOpnYnd5g